Gül çiçeği yetiştiriciliği bakımı


Gül Yetiştiriciliği:

Ülkemiz gül yetiştiriciliği açısından uygun iklim kuşağında bulunmasına rağmen bu alanda yeterli ilerleme kaydedememiş ve karanfilden sonra üretimde ikinci sırayı almıştır. Gül yetiştiriciliğinin başında iyi ve yeterli alt yapıya sahip seralar gelir. Çatının cam olması ürün kalitesi açısından önemlidir. Yoğunlaşan sera havası cam yüzeyde tutunur, plastik örtüde ise damlama yapar, buda ürün kalitesini bozar.

Çoğaltılması:
Güllerin çoğaltılmasında en çok kullanılan yöntemlerin başında;  sağlıklı bitkilerden 1 veya 2 yıllık sürgünlerden alınan çeliklerin köklendirilmesi ile yapılan çoğaltma gelir. Bir diğer yöntem ise yabani anaçlardan alınan ve hemen köklendirilen çeliklere istenilen türde aşı yapılarak kültür formlarının elde edilmesidir.

Toprak Hazırlığı:
Organik maddece zengin toprakları sever. Organik madde olarak yanmış çiftlik gübresi kaba bir şekilde parçalanmış bitki artıkları kullanılabilir. Organik maddeler toprağa hacminin ¼’ü oranında katılır.

Sulama ve Gübreleme:
Toprakta tuz problemini önlemek amacıyla devamlı ve yeterli sulama yapılmalıdır. Sulamalar arasında toprağın kurumasına izin verilerek toprağın havalanmasına yardımcı olunur. Gül bitkisinin gübrelenmesinde fosforlu ve kalsiyumlu gübreler dikimden önce verilmelidir. Azotlu ve potasyumlu gübreler dikimden sonra ve yıl içinde muntazam aralıklarla verilir.

Bakım İşlemleri:
Üretim sezonuna girmeden gül bitkisinin budaması yapılır. Yeni gelişen sürgünlerde yaprak koltuklarından çıkan yan sürgünler alınarak; sürgün ucunda oluşan çiçeğin düzgün ve uzun bir çiçek sapına sahip olması sağlanır. Sürgün ucunda oluşan tomurcuklardan yan tomurcuklar alınarak tepe tomurcuğu bırakılarak çiçeğin büyümesi teşvik edilir.